السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

217

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

باب 5 حكم ساقط كردن حق شُفعه پيش از معامله 274 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « شخصى پيش از معامله ، حق شُفعه خويش را ساقط ، آن‌گاه پس از معامله براى گرفتن آن اقدام مىكند . امام عليه السلام فرمود : تا وقتى كه پس از معامله آن را ساقط نكرده است ، مىتواند براى گرفتن آن اقدام كند . » باب 6 حق شُفعه در معامله مشاع همراه مال تقسيم‌شده و زيان و زيان‌رسانى در شُفعه 275 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « مال مشاع و تقسيم شده با هم معامله مىشوند ، آيا شريك مىتواند مال مشاع را جداگانه - بدون مال تقسيم‌شده - به قيمت خودش بگيرد ؟ امام عليه السلام فرمود : نه ، معامله به طور كامل با هرآنچه در آن است - مشاع و تقسيم‌شده - حق اوست . اگر بخواهد بگيرد ، با هم مىگيرد ، در غير اين صورت هر دو را رها مىكند . » در كتاب فقه الرضا آمده است : « زيان و زيان رساندن در شُفعه نيست . » باب 7 حكم دريافت بيشتر از قيمت واقعى توسط مشترى 276 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « هرگاه شريك براى گرفتن مال نزد خريدار برود و او بگويد كه به فلان مبلغ خريدم و آن را به شريك واگذار كند ، سپس شريك بفهمد كه به كمتر از آن خريده است . [ وى بايد چه كند ؟ ] امام فرمود : مىتواند براى افزوده قيمت به مشترى رجوع كند ، در صورتى كه خواهان گرفتن شُفعه باشد . »